hongersnood

een vriend zei ooit
dat er mannen zijn die
buiten honger krijgen en
thuis gaan eten

en mocht je nog eens 
willen helpen of van me
houden; laat het dan 
vooral niet weten

vlinderen

de wereld vervaagt

in felle kleuren; dofheid

in verwrongen tinten als

het dan nog lichter wordt

hallo moment; echtheid

ambiguïteit en kussens

en alles wat ik niet durf

is zo weinig dat ik beter

alles maar kan doen

de handen verkrampt onder

vingers en neem alles maar;

liefde, thee , ontbijt & vogels

wij fluiten immers al een tijdje

en als ik op de wekker kijk

immer twaalf uur of

drieentwintig drieentwintig

soms  vijf over heel

halfslachtig te laat

ik heb één minuut om

de tijd stil te zetten

nog even…

nog eventjes…

middaguur

fladder maar

jij fladderaar

wolleke

denk aan of denk niet

nieuwe mantra’s terwijl

er niet eens oude waren

mijn rug raakt het groen

waar geen gras is – staar

plafonds & wolkenvelden

en ik zie breuklijnen

definitief noch onbekwaam

in mijn schuine wanden

die mijn weemoed dragen

wagen het wijde

weide de weegschaal

ingewijd en overvoed

met het gebrek aan

de juiste emoties

overmoedig of stagnerend

ervaar ik de evenaring

gewikkeld in sterke armen

alsof ik lakens ben

kus me (noch) waak me

en gebruik je mijn woorden

dan leen ik toch de jouwe?

en ja joh, voor mijn part

noem het liefhebben

zal ik het zingen?

zal ik het voelen?

wankelend op geen besluit

en ooit was ik een wolk

maar dat leg ik je nog wel eens uit

koe-voet-en

daar sta ik dan

met in mijn ene hand een sleutelbos

en in de andere een breekijzer

terwijl de koeien schoorvoetend

het land verkennen

en ik moet wennen

onder een deken

onder een berenvel

onder jouw hoede

mijn hersenen zijn wol

veinst verbintenis met alles

linken linker aan het linke

rot toch op

lieve woorden

ingedeeld in dozen;

categorisch, alfabetisch

pragmatisch & sjamaans

van het kastje naar de muur

van elf hoog naar beneden

ik doe nog eens wat je vraagt

daar sta ik dan

met in mijn ene hand een veertje

en in de andere jouw koude hand

een scheermes onder mijn tong

de tien geboden in mijn tas

nummer elf

ik wil mijn denken

in het jouwe vouwen &

voelen wat je voelt

leer mij dat:

(in)houden