kraalogen

alles wat de dagen korter dwong

bleef ik maar herhalen; op zoek

naar kralen met de filantroop

enkel enkelen om enkels

ik leg het uit in wartaal

bereken de verlangens

gecastreerde telramen

in ruimte noch heelal

zweer het zweer het zweer het

dus dat deed ik

en dan te bedenken

dat ik vroeger weleens bang was

voor wezentjes die in zichzelf praatten

alles wat het denken trager dwong

bleven ze herhalen; en mocht

ik falen – beloftes aan de hedonist

en mijn paranoïde paradox

ik leg het uit in wartaal

bereken mijn vermogens

gevierendeelde utopieën

in aard noch vloeibaarheid

en ik blijf maar vloeken tieren

schelden maar zij zijn mijn

woord niet; de taal is al

ontbonden en verdomme

kan niet ademhalen

en alles wat de dagen korter dwong

tijdens het slijten van mijn sprookjes

rot op riep ik maar niemand die het hoorde

dus ik vlij mij neer in sages

poog te slapen, waan me vredig

in de handen van de man

als ik niet gek word in de naam des hemels

wat in hemelsnaam gebeurt er dan?