ik geloof je als je zegt dat ik
net een muzikant ben of een
doodnormaal meisje van vlees
verlangend bloed en littekens
en ik onafgeleid door melodieën
hij en zij die ooit samen waren
onder dekens van seconden
pieker en peins terwijl
ik in de verte staar
vergeet waar we zijn
speel toch maar
mannen bevestigen en vrouwen
bekeren sprak de ritmesectie maar
gisteren getuigt van anders
vanochtend onder dekens
van het afgelopen etmaal
vast en rustig
je riep wat
je wees wat
en ik ver
van de vijf
en desnoods ga ik schelden
desnoods wat zingen met een
tentakel om mijn schouders
dat mij voorziet van inkt
en ik geloof je
dat ik net een mens ben
dat soms eet en soms wat slaapt
onder dekens van seconden
die uren schetsen
ik hol voor je uit
en dank je
zowel stilte
als geluid
:-)
BeantwoordenVerwijderen